Eigenlijk is de mens een soort van een reflector. Als ik niet aardig doe tegen een vriend, doet die vriend ook niet aardig tegen mij (en natuurlijk andersom). Sommige mensen moet je ook eens een spiegel voorhouden. Soms word er wel eens iets over je geroddeld, maar dat gaat dan vaak om de eigenschappen die ze zelf ook hebben. Er worden dingen over mij gezegd waarbij ik zoiets heb van, kijk eens in de spiegel. Ga eerst eens kijken naar jezelf en geef dan pas kritiek over anderen. Natuurlijk mag je wel eens iets te klagen hebben over de ander, dat heb ik dat en dat heb jij denk ik ook wel, maar waar liggen onze grenzen? Tot hoe ver kun je gaan, tot hoe ver wil je gaan en tot hoe ver mag je gaan. Wat geeft jou het recht om te oordelen over mijn leven. Wat geeft een ander het recht om slecht te praten over mij. Wat geeft de ander het recht om…
Wie zijn wij om te beslissen en te oordelen over het leven van een ander en wie zijn wij om slecht te praten over een ander terwijl je zelf ook niet alle goede eigenschappen bezig. Één van de rechten van de mens is de vrijheid van meningsuiting. Het is toegestaan je mening te uiten, maar er bestaat ook nog zoiets als ‘respect’. Ook die 2 woorden gaan met elkaar samen. Je kan je mening uiten zonder dat je elkaar daarmee beledigt en ook terwijl je respect voor elkaar hebt. Je kan best over iemand zeggen dat je hem/haar niet mag, zolang je het maar niet achter iemands rug om doet en zolang je ook maar niet wil dat anderen in jou gaan geloven zodat ze ook slecht gaan denken over dat persoon.
Jaloezie is een hele slechte eigenschap. Iedereen bezit het, en mensen kunnen nog zo hard roepen dat ze nooit jaloers zijn, iedereen is wel eens jaloers, maar dit kan ook te ver gaan. Je moet mensen wel iets kunnen en durven te gunnen. Als mijn vrienden een relatie zou hebben met een jongen die ik toevallig ook leuk vind, dan hoop die dat ze samen gelukkig worden en dan ga ik er niet meer achteraan lopen. Maar soms heb je van die mensen, en die kunnen het niet laten om er een kut-opmerking van te maken en er toch bij te gaan slijmen. Via dit onderwerp kwam je bij de volgende vraag: ‘Wat is de definitie van het woord vriendschap’. Ik vraag me af of hier wel een definitie van is. De van Dale schreef het volgende:
vriend·schap (de ~ (v.), ~pen)
1 betrekking van personen tot elkaar als vrienden
Erg veel meer dan dit heb ik er ook niet uit kunnen halen. Betrekking van persoon tot elkaar als vrienden. Maarja, wat zijn dan vrienden? En ja, je raad het al, van het woord vrienden is geen definitie te vinden in de van Dale.
Ik kan er zelf wel een draai aan geven, maar dat is dan puur mijn persoonlijke definitie van het woord vriend/vriendschap.
Een vriend is:
iemand die je hetzelfde gunt als wat je jezelf zou gunnen;
iemand waar je gezellig mee kunt praten;
iemand waar je mee kunt lachen en mee kunt huilen;
iemand die je niet laat stikken als je het moeilijk hebt;
iemand die niet slecht over je praat;
iemand die voor je op durft te komen;
iemand die laat zien dat hij/zij van je houd;
iemand die er voor je is, ook in moeilijke tijden;
iemand die je kunt vertrouwen
En zo is er vast nog heel veel meer wat niet hierboven staat genoemd.
Goed, iedereen heeft natuurlijk z’n eigen definitie van het woord vriend/vriendschap, maar ik heb ook zo de mijne.
Wat ik er verder nog over wil zeggen weet ik eigenlijk niet meer. Misschien dat er later nog een toevoeging komt, misschien ook niet.
xxx Carolien
zondag 3 juni 2007
zondag 13 mei 2007
Kameleon
Ik was nooit iemand die zich veel aantrok van wat anderen over me zeiden. Stiekem deed het me natuurlijk wel iets, diep van binnen, maar van buiten liet ik dit nooit merken. Carolien was gewoon Carolien en niemand die daar iets aan kon veranderen. Mensen moeten je maar accepteren zoals je bent, dacht ik toen. Na een tijdje ga je meer om je heen kijken. Nu ben ik iemand die zich dingen snel heel persoonlijk aantrekt. Een opmerking die als een grapje is gedoeld, daar kan ik al snel mee gaan zitten. Ik ben dan ook veel flexibeler geworden. Soms moet je kleine aanpassingen doen voor je omgeving. Het is niet goed als je je te veel aanpast, maar ik zorg wel dat ik me als een kameleon kan opstellen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik mijn mening verander, maar in plaats van overal tegenin te gaan accepteer ik ook wat anderen van dingen vinden, terwijl ik er eerst misschien wel keihard tegenin was gegaan en een betoog stond te houden. Ik wilde anderen altijd overtuigen van het tegengestelde. Als ik me niet had kunnen aanpassen aan mijn omgeving was ik nu nog niet in zo’n goed contact gekomen met m’n klasgenoten als dat ik nu ben gekomen. Sinds een aantal weken kom ik steeds meer in contact met een paar klasgenoten omdat ik er ook de moeite voor doe. Het is goed om je thuis te voelen in je omgeving waar je het vaakst in doorbrengt en ik vind het jammer dat ik dit niet eerder ontdekt heb. Ik voel me nu pas prettig in m’n klas, ik voel nu pas een fijne sfeer hangen tussen mij en m’n klasgenoten. Natuurlijk zijn we niet elkaars beste vrienden en dat zullen we ook nooit worden omdat we ontzettend veel van elkaar verschillen (teveel voor een langdurige vriendschap) maar ik het wel het contact wat nodig is voor een goede sfeer.
Het is goed om jezelf af te vragen waar je naar toe wilt. Wat je doel is, en wat je wilt bereiken. Om je weg te vinden in het leven kun je niet altijd schijt hebben aan alles en iedereen. In zo’n geval ben je dan misschien niet helemaal waar jij je goed bij voelt, maar het is belangrijk dat je niet alleen aan jezelf denkt, maar ook aan anderen. Ik denk dat het juist goed is om je af en toe als een kameleon op te stellen en flexibel in het leven te staan. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er geen eigen wil in mag zitten. In alles wat ik doe zit een scheut “Carolien” en bij alles wat ik doe probeer ik na te denken.
Ik denk dat mijn standpunt bij sommigen heel verkeerd wordt opgevat. Om even een klein voorbeeld te nemen: ik werk nu dus bij kleine maatjes. Ik zou in het dagelijks leven nooit een witte linnen broek aan doen als die ik aan heb tijden het werk. Zo zijn er gewoon dingen die je soms moet aanpassen, zoals bijvoorbeeld je kleding stijl, om een doel te kunnen bereiken. Mijn doel was om werk te zoeken wat ik ook echt leuk vind en wat misschien ook nog een goede voorbereiding zou zijn voor m’n vervolgopleiding, en dat doel heb ik nu bereikt. Ik heb werk gevonden wat ik echt leuk vind om te doen en het is ook die goede voorbereiding. Soms moet je dus je route een klein beetje veranderen in het leven en dat hoeft geen definitieve verandering te zijn als je zo af en toe maar eens door een andere bril kunt kijken.
Liefs,
Carolien
Het is goed om jezelf af te vragen waar je naar toe wilt. Wat je doel is, en wat je wilt bereiken. Om je weg te vinden in het leven kun je niet altijd schijt hebben aan alles en iedereen. In zo’n geval ben je dan misschien niet helemaal waar jij je goed bij voelt, maar het is belangrijk dat je niet alleen aan jezelf denkt, maar ook aan anderen. Ik denk dat het juist goed is om je af en toe als een kameleon op te stellen en flexibel in het leven te staan. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er geen eigen wil in mag zitten. In alles wat ik doe zit een scheut “Carolien” en bij alles wat ik doe probeer ik na te denken.
Ik denk dat mijn standpunt bij sommigen heel verkeerd wordt opgevat. Om even een klein voorbeeld te nemen: ik werk nu dus bij kleine maatjes. Ik zou in het dagelijks leven nooit een witte linnen broek aan doen als die ik aan heb tijden het werk. Zo zijn er gewoon dingen die je soms moet aanpassen, zoals bijvoorbeeld je kleding stijl, om een doel te kunnen bereiken. Mijn doel was om werk te zoeken wat ik ook echt leuk vind en wat misschien ook nog een goede voorbereiding zou zijn voor m’n vervolgopleiding, en dat doel heb ik nu bereikt. Ik heb werk gevonden wat ik echt leuk vind om te doen en het is ook die goede voorbereiding. Soms moet je dus je route een klein beetje veranderen in het leven en dat hoeft geen definitieve verandering te zijn als je zo af en toe maar eens door een andere bril kunt kijken.
Liefs,
Carolien
Abonneren op:
Posts (Atom)

